Краса — Тлумачний словник української мови

Краса, -и, Ж. У зверт. Красо.

1. Властивість, якість гарного, прекрасного. Красоти, ліпота.

2. Те, що є прикрасою, гордістю чого-небудь. Слава.

3. Гарна, приваблива зовнішність. Врода, вродливість, Красота.

Красуватися, Красувати, Красування, Красуня, Красунечка, Красень, Красунчик; Красивий, Красивість, присл. Красиво (до 1, 3 знач.).

4. Вродлива дівчина, жінка. Красуня.